Behoeften

Behoeften –

Ken je jouw behoeften?

Soms kom ik met mensen in gesprek en dan vertellen ze hoe ongelukkig ze zijn in hun relatie en zelfs op hun werk.
Je kent het zeker ook. Op bepaalde momenten of zelfs maanden of jaren voel je je niet gelukkig. Je hebt geen vreugde meer, het leven lijkt aan je voorbij te gaan.
Dan hoor je van anderen, nou, dat is gewoon zo. Het leven is moeilijk en hard werken.

Ok, ik dacht ook vele jaren, is zo.

Maar……

Toen ik begon mij met mijn behoeften uit elkaar te zetten, kreeg ik langzaamaan steeds meer het inzicht, mijn behoeften zijn gewoon niet vervult. Ik heb mij in de loop der jaren steeds meer verraden.

Wat bedoel ik hiermee?

Om je een voorbeeld te geven:
Stel je hebt een partner die al jaren geen belangstelling meer in jou, en eventueel ook niet in de kinderen, heeft. Je begint je onveilig te voelen, omdat je eigenlijk weet, het is tijd iets in je leven te veranderen. Je hebt geen stimulatie meer, je kan met hem of haar aan je zijde niet meer groeien. Jullie hebben elkaar niets meer te geven, je bent ongelukkig wordt misschien zelfs depressief en je weet niet echt waarom. Maar je blijft.

Uit gewoonte?

Nee, over het algemeen, tenminste ben ik door vele gesprekken en eigen ervaring erachter gekomen, het is uit angst.

  • Angst voor de volgende stap.
  • Angst voor dat wat in je gedachten op je toe kan komen.
  • Angst voor het leven zoals jij het nog niet kent.

Dus in je gedachten weet je al wat op je toekomt. Je hebt al alle scenario doorgespeelt en ze bevallen je niet.  Misschien heb je kinderen, je moet geld verdienen, een nieuw huis of flat vinden (wat in der daad niet makkelijk is), de kinderen moeten misschien op een nieuwe school, verliezen hun vriendjes, misschien moet je van werk veranderen, jullie kennissen kletsen onder elkaar over jou, wat zullen de buren denken, wie kan dan ob de kinderen letten enzovoort.
Je neemt niet eens de stappen om te kijken, wat kan ik doen, om verder te komen. Je blijft omdat het makkelijker is en de angst je verlamt.

Maar wat voor een voorbeeld geef je aan je kinderen?

De jongens kunnen geloven, vrouwen hoeft men niet zo serieus te nemen, die zeggen dit en doen dat. Ik kan doen wat ik wil en zij zorg voor alles andere.
Meisjes zouden het gevoel kunnen krijgen, een relatie hoort zo. Je moet je in een relatie gewoon terugnemen, hard werken en dan gaat het misschien goed komen.
Maar het voorbeeld van familieleven wordt ook uitgedragen in het werkleven, met vrienden en kennissen, tegenover de maatschappij.

Maar waarom gebeurt dat überhaupt?

Waarom durf je niet uit een relatie te stappen als je voelt het is voorbij, ik groei met mijn partner niet verder?

Waarom verander je niet van baan als je weet hier voel ik mij niet meer goed, ik kan mij niet ontwikkelen?

Omdat je jouw behoeften niet kent en waarschijnlijk ook je waarden niet.

Als je begint je met je behoeften en waarden uit elkaar te zetten, zal je zien, die zijn door jezelf al jaren verraden.

Ik wil je nog een voorbeeld geven:

Stel, je behoeften zijn Veiligheid, Achting, Liefde, Groeien, Communicatie. Je behoefte naar communicatie wordt niet vervult, je behoefte naar achting is nihil. Er worden dus niet alle behoeften  vervult en jij doet er niets aan om ze alsnog te vervullen. Behoeften kan je niet een heel leven lang onderdrukken. Ze moeten vervuld worden, dat is van het leven zo bedoeld. Het leven wil zich uitbreiden en uitdrukken. Als jij niet ervoor gaat zorgen dat je behoeften in elk bereik van je leven worden vervuld, verraad je jezelf en je wordt ontevreden. Dat is de renden waarom je aan dingen of middelen verslaaft raakt.

Je behoeften worden gecompenseerd in ‘dingen’ kopen die je niet echt nodig hebt, in te veel eten of drank omdat er continu een hongergevoel naar leven is, dat niet kan bevredigt worden.
Suikerproducten, drank, spelletjes en/of materiele verslavingen kunnen voor korte tijd voldoen om het gevoel naar honger op leven te stillen.

Wat gebeurt is dat, wat wij algemeen om ons heen kunnen waarnemen. De meeste mensen kunnen niet genieten, beleven geen vreugde.
Je kan zeggen, wij leven niet in de zin van het leven zelf.

De meesten van ons brengen hun dagen door in afwezigheid van overvloed, in afwezigheid van het echte leven. We brengen onze dagen door in het hoofd, met gedachten van gisteren en morgen. Na verloop van tijd creëert deze afwezigheid echter het gevoel van zinloosheid in het leven!

Wil je meer weten? Het artikel is in het Duits.

 

Dit bericht is geplaatst in Angst . Bookmark de link .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.